De Broederband

In een suite van Litouwse volksliedjes (‘Heart of Lithuania’) gaan dynamiek en strakke ritmen hand in hand en zijn Russische invloeden op de Baltische staten duidelijk hoorbaar. Een pittig stuk muziek met hier en daar een rafelige overgang en wat schaarste aan nuance in de dynamiek, maar ruim vol­doende.

Het ministerie van blaasmuziek (‘Ministery of winds’) blijkt dé etalage voor wat de ver­schil­lende instrumentgroepen aan o.a. klankkleur en dynamiek in hun mars hebben. Opvallend veel voor een paar uur samen repeteren. De klarinetten, in het bijzonder, lever­den het bewijs voor een geslaagde muzikale fusie.

De harmonie klassieker ‘Ross Roy’, Jacob de Haan’s metafoor de aan school gespendeerd tijd - een vergelijking met The Thunderbirds of Star Wars dringt zich gemakkelijk op - maakt duidelijk welke invloed het geheugen van een muzikant of wellicht het collectie ge­heugen van een orkest (voor Soli was het ooit een concoursstuk) heeft op de balans van het ensemble.. Van begin tot eind een met souplesse en bravoure gespeeld muziekstuk met een dubbele plus voor de fraaie sax-solo.

Na de pauze wordt in ‘Zodiac’ of dierenriem de menselijke fascinatie voor de beweging van de zon en de voordurende verandering van sterrenhemel verklankt. Een voorbeeld van een muziek­stuk waarin duidelijk wordt welke positieve gevolgen een bescheiden beroep op technische vaardigheden een muziek­stuk doen ‘zingen’.

Het iets luchtigere deel van het programma bestond uit filmmuziek. ‘Highlights from Shrek 2’. Spet­terende en sprankelde van begin tot eind: gewoon ‘vershrekkelijk’ leuke muziek. ‘The Lion King‘ bood volop de gelegenheid om mee te zingen met Elton John klassiekers. Muzi­kaal smullen van begin tot eind . En …. kippenvel bij een trompet- en fluitsolo. Met muziek uit ‘Pirates of the Caribbean’ (The Black Pearl) werd het concert volwaardig afge­sloten

Om half tien komt er een eind aan een (inclusief repetitie) een 6 uur durende embouchure marathon zonder uitvallers. Nog eenmaal zet dirigent Peter Tol zijn gelegen­heids­ensemble voor een kleine toe­gift uit ‘The Lion King’ in beweging. Achte­loos draait hij zijn rug naar het orkest en richt zich voor vocale dank tot het publiek. Als een geoliede machine speelt het gelegenheidsorkest zich zelfstandig over de muzikale finish van een uniek dubbelconcert.